AĞU
28
İltibas
Sana geldim. Önceden haber vermedim ama sen her kim olsa buyur edersin bilirim.
AĞU
19
Teflon
Gece karanlığında arabamın tam önüne konan baykuşu görünce güldüm.”Ne arıyorsun sen burada?” “Ben hep buralardayım asıl sen ne arıyorsun burada? Tabelaların şaşırttığı alelâde bir yolcu musun? Yoksa sen mi tabelaları şaşırttın?” dedi. “Gezemediğim zamanlarda bile ruhum bedenimde geziyordu zaten” dedim. Uçtu.
AĞU
13
Duvar
Sabah sabah bilmediğim bir dilde çığırışlarla uyanıyorum. Değişik erkek sesleri, gırtlak nameleri Türkçeden fazla ama Arapçadan az bu dille birbirlerine bağırıp duruyorlar. Komşu binanın inşaatında çalışan Kürt kökenli işçiler bunlar. Bence binanın dış peyzajına pek de uymayan bir taş duvar işçiliği sergiliyorlar. Komşu bina ile aramıza koca koca taşlardan bir duvar örüyorlar.
AĞU
7
Kurucaşile
Kız kardeşim olsaydı herhalde ancak bu kadar sevebilirdim dediğim ikinci insan, Nurgül, Kurucaşile’de evlenecekti. Kalkar gideriz dedim. Düğün bu gidilmez mi? Amasra buradan şurası, Kurucaşile de Amasra’dan sonra olsa olsa ne kadardır? Sanki Google Maps ile entegre beynim var. İnsan gideceği yola haritadan bir kere bile bakmaz mı?
AĞU
2
Bozyazı
“Allah’ım Allah’ım ateşlere yürüyorum.”
İlle de aşk yakmaz ya insanı. Güney sahillerinin kumlarına çıplak ayakla basmadınız mı hiç? Dalgalarla ıslanmış kum bölgesine ya da bir şemsiyenin gölgesinde soğumakta olan bir kum öbeğine kadar zıplaya zıplaya kaçmadınız mı hiç?
TEM
25
Başlarken…
Yıllarca sürmüş bir şehir uykusundan uyanmak gibiydi Ankara’dan ayrılmak. Kafamı kum yerine direkt asfalta gömmek gibi. Otobanın tabelalarını gördüğümde ‘köyün en son çitine’ gidemeyen Ünzile idim; ama ondan daha kararlı ve yaşça biraz daha büyük.